Posts

Showing posts with the label නිසඳැස්

හැකිදේ දෙන්න. පරිත්‍යාගයෙන් සතුටුවන්න.

Image
                                          අපායත් දෙව්ලොවත් අතර දුර කිලෝමීටර් කිහිපයක් පමණි. එක් පසෙක කසළ බඳුනට වැටෙන කෑම ... තවත් පසෙක කුසගින්නේ මියයන ජීවිත : මනුෂ්‍යත්වයට අභියෝග කරන ලෝකයේ අසමානතාව අවුරුදු තිහකට වැඩි කාලයක් ජාත්‍යන්තර පුවත් සහ ලෝක තත්ත්වයන් දෙස බලා සිටි මට , අද වන විටත් විසඳාගත නොහැකි වූ ලොකුම අභියෝගය වන්නේ මේ ලෝකයේ පවතින අසාධාරණ අසමානතාවයි . ලෝකයේ එක් පසෙක සුපිරි වෙළඳසැල්වල සහ සුඛෝපභෝගී හෝටල්වල ඉතිරි වන ආහාර ටොන් ගණනින් කසළ බඳුන්වලට විසි කෙරේ . තවත් පසෙක නයිජීරියාව , පලස්තීනය , සුඩානය , සෝමාලියාව , දකුණු සුඩානය සහ යේමනය වැනි රටවල අහිංසක මිනිසුන් , කුඩා දරුවන් දින ගණන් නිරාහාරව සිට කුසගින්නේම අවසන් සුසුම් හෙළති . මෙය දකින ඕනෑම සංවේදී හදවතකට ඇති වන්නේ දැඩි වේදනාවකි ; මනුෂ්‍යත්වය පිළිබඳ දැඩි කලකිරීමකි . ආහාර නාස්තිය යනු හුදෙක් මුදල් නාස්තියක් පමණක් නොවේ . එය ...

භාෂා වෙනස් වුවද පුංචි ආදර හිත්වල වෙනසක් නැත.

Image
  පොඩි උන්ගේ ආදරේ ... කවදාවත් නොමැකෙන නිමල මතක සටහනක් කුඩා ළමයෙක් තමන් ආදරය කරන ගැහැණු ළමයාට ලියපු මේ පුංචි කොළ කෑල්ල දැක්කම අමුතුම හැගීමක් හිතට ආවා . "Don't let anyone see this" ( කාටවත්ම පෙන්වන්න එපා ) කියලා උඩින්ම ලියලා , පහළින් තමන්ගේ අහිංසක හදවතේ තියෙන බිය , ආදරය , සහ බලාපොරොත්තුව වචන කිහිපයකට කැටි කරපු ඒ පුංචි ලියුම ... " ඉස්කෝලේ ඉවර වුණු ගමන් මාව හමුවෙලා ඔයාගේ තීරණය කියන්න " කියලා කොරිඩෝවේ කෙළවරක බලාගෙන ඉන්න දරුවෙකුගේ ඒ නොඉවසිලිමත්කම කොච්චර නම් සුන්දරද ! කුඩා කාලයේ ඇතිවන ආදරය සමහරවිට වැඩිහිටියන්ගේ ආදරය වගේ ගැඹුරු නැති වෙන්න පුළුවන් . ඒත් , ඒ ආදරයේ තියෙන නිමල බව (Purity) , කිසිම කපටිකමක් , වාසියක් හෝ වංචාවක් නැති ඒ පිරිසිදුකම වෙන කිසිම තැනක අපට ආයේ හමු වන්නේ නැහැ . අපේ ජීවිතවලත් කාලය ගලාගෙන යද්දී අපි වැඩිහිටියන් වෙනවා . සමහරු තමන් හදවතින්ම ආදරය කරපු කෙනාව තමන්ගේ ජීවිත සහකාරයා කරගන්නවා . තවත් සමහරුන්ට ඒ ආදරය අහිමි වෙලා යනවා . නමුත් , ජීවිතයේ ...

දිලිහි දිලිහි ආකාසේ බබළන මල් තාරකා

Image
  කාලය අපේ ලස්සන හිත් සොරාගෙන ඇත්තේය.  නමුත් පැමිණිලි කරන්නට කිසිවකු නැත.
Image
විශ්වාසය මත රැඳෙන සුව නින්ද රැකියාව හෝ ව්‍යාපාරය ඉහළින් නිදන හස්තියා ලෙසත් පහළින් නිදන මිනිසා මා ලෙසත් ආදේශ කළහොත්, වර්තමානයේ අප බොහෝ දෙනාගේ කථාව මෙයයි.

හිරු කිරණෙන් ලැබූ ජීවිතය

Image
පියා, මව සහ දරුවන්ගේ බර දරා  මිහිකත මෙන් නොසැලී සිටී. තාත්තා යනු පවුලේ ජීවය දෙන හිරුය.අම්මා ඒ ඉරෙන් එළිය ලැබූ සඳයි. ඉරේ අධික රශ්මිය නිසා ඉරට ලන්නොවුනත් ඒ රශ්මිය නිසාම පවුලේ ආරක්ෂාව සැලසේ. හිරු නැති දා සඳද අඳුරුය.

බැබළීම වෙනුවට බැබළවීම

Image
gettyimages බොහෝ මිනිසුන් තමන් නිසා තව දෙයක් බබළවන්නට වඩා තව දෙයක් උපකාරයෙන් තමන් බබළන්නට වෙර දරයි. එහෙත් ශ්‍රේෂ්ඨ මිනිසුන් තමන් නිසා යම් දෙයක් බබළවයි.   පවුල නිසා වෙනුවට පවුල; භාෂාව නිසා වෙනුවට භාෂාව; පළාත නිසා වෙනුවට පළාත ; පරම්පරාව නිසා  වෙනුවට පරම්පරාව; වාසගම නිසා වෙනුවට වාසගම; කුලය නිසා වෙනුවට කුලය; පාසල නිසා වෙනුවට පාසල; රස්සාව නිසා වෙනුවට රස්සාව; ආයතනය නිසා වෙනුවට ආයතනය; පක්ෂය නිසා වෙනුවට පක්ෂය; ජාතිය නිසා වෙනුවට ජාතිය; ආගම නිසා වෙනුවට ආගම; මුදල්, බලය නිසා වෙනුවට රට; බබළවන්න... Youtube

මගේ නොවන එහෙත් මගේම වන ආදරය

Image
ආදරය යනු සංසාර පුරුද්දකි.මේ සා ප්‍රබලව එය මිනිසුන්ට දැනෙන්නට නම් සහතිකවම පෙර සසරේ බලපෑමක්  තිබිය යුතුමය.යහපත් දෙමව්පියන් ලැබීමට,අධ්‍යාපනයක් ලැබීමට  තරම්ම තමන් කැමති කෙනෙකු සමග ජීවත් වීමටද පෙර පිනක් තිබිය යුතුය.ප්‍රියයන් හා එක්වීම සතුටකි.සිද්ධාර්ථ යශෝධරා,නකුල මාතා නකුල පිතා,සාලිය අශෝකමාලා පුරාවෘත සදා අමරණීයය.ප්‍රසිද්ධ නොවුණු පුරාවෘත පසුපසද එවන් වූ කුසල් බලපෑමක් තිබෙණු ඇත.වාසනාවකට හෝ අවාසනාවකට එය මිනිසුන්ට නොපෙනේ. ගිලිහුණු ආදරය ගැන නොතකා වෙන ආදරයක් යමෙකු ලැබුවද අළු යට තිබෙන ගිණි පුපුරු මෙන් එය ඉඳ හිට මතුවී පීඩා කරයි.සමහරෙක් දිවිනසාගනිති.ඇතැමෙක් තනිකඩ වෙති.එසේත් නැත්නම් අපහසුවෙන් හෝ නිර්මාණශීලිව එය එළි දක්වති.මේ සියල්ලම නොලැබූ ආදරය ලබා ගැනීමට ඇති දැඩි කැමැත්ත නිසායි. ජීවිතය පුරා මිනිසුන් ජීවත් වීමට අපමණ දුකක් විඳිති.ආදරයද ඒ දුක්විඳින ජීවිතවලම කොටසකි.එය දම්වැලක ඇමිණු පුරුක් මෙන් ගැළපීමක් නොවිය හැකිය.අන් අයට නොගැළපුනාට ඔහුට හෝ ඇයට එය ගැළපෙනා සේ පෙනෙනු ඇත.ඒ ඔහුට හෝ ඇයට  දැනෙනා ආදර හැඟීම ඔහු හෝ ඇය තනිව රැගෙන ආ දෙයක් බැවිනි . ආදරය අව්‍යාජය.පුජනීයය.මිනිස් නොම...

අඳුර ගලන හැන්දෑවක ...

අඳුර ගලන හැන්දෑවක වෙරල කොනක අත් පටලා බලා හිඳිමු නතරවෙලා හිරු බැසයන සිතුවම දෙස ... ඔය දැගිලි වල උණුසුම විඳිනට එන්නම් භවයම ආසයි මං අද වාගේම ඔබ එනවානම් හවසට ... සුදු වැලි ඉහිරුණු පලසක පා ඔසවමු තුරුළු වෙලා දොඩමළුවෙමු අපේ ලොවට අයෙත් දවසක් එනතුරු ...!