තුලාව

"අපි මිරිකලා අල්ල ගන්න කිසිදෙයක් අපිට හරියට අහුවුණේ නෑ" ලෝකයේ කිසිම දෙයක් ස්ථිර නැත. මගේ , මට අයිති දේ , මට විතරක් ලෙස තදින් අල්ලා ගන්නා දේ කිසිවිටෙක තමන්ගේ නොවේ.. බුදු දහමේ "අනිච්ච" ලෙස දක්වන්නේ මෙයයි... වසර ගණනාවකට පසු සිංහල ටෙලි නාට්‍ය ක්ෂේත්‍රයෙන් දුටු අතිශය විශිෂ්ඨ සහ ගැඹුරු නිර්මාණයක් ලෙස "වියළි" හඳුන්වා දිය හැකිය. සමාජයේ අඳුරු, කර්කශ මෙන්ම මානුෂීය සබඳතාවල ඇති සංකීර්ණ බව ඉතා තාත්විකව ප්‍රේක්ෂකයා හමුවට තැබීමට මෙම නිර්මාණය සමත් වී තිබේ. මෙහි එන එකිනෙකට වෙනස්, එහෙත් අපේම සමාජයේ ජීවමාන චරිත නිර්මාණයේ සාර්ථකත්වයට ප්‍රධානතම හේතුවයි: නයෝමි: කර්කශ, උග්‍ර විෂ සහිත සමාජ පරිසරයක සිය ජීවිතය සොයන යෞවනියක්. කළුවා: තමාගේම පියා විසින් අවජාතකයෙකු ලෙස සලකා දිගින් දිගටම නිග්‍රහයට ලක්වූ, ඛේදනීය තරුණයෙක්. කාන්ති: අහිංසක පිරිමියෙකුට පෙම් බැඳි, ජීවිතයේ අභියෝග හමුවේ නොසැලෙන ධෛර්යවන්ත ගැහැණියක්. ජයසිරි: පියෙකුගේ වගකීම සහ බර නොදරන, මත්පැනට සහ ස්වාර්ථයට යටවූ කොන්ත්‍රාත්කරුවෙක්. ඉන්ද්‍රාණි: මාතෘත්වයට නිගා දෙමින්, තමාගේම ලේවලින් උපන් දරුවන්ට ද්‍රෝහී වූ මවක්. කරුණාපාල: තමන්ගේම බි...

  මහේල ජයවර්ධනගේ ප්‍රකාශ සහ ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් අනාගතයේ අභියෝගය ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් පිළිබඳව තවත් කතාබහක් නිර්මාණය කරමින් මහේල ජයවර්ධන මහතා මෑතකදී අදහස් කිහිපයක් පළ කර තිබේ. ඔහුගේ විශ්ලේෂණයට අනුව: ජ්‍යෙෂ්ඨ ක්‍රීඩකයින් ඉවත් කිරීම: ජ්‍යෙෂ්ඨ ක්‍රීඩකයින් සංචිතයෙන් ඉවත් කිරීමට ගත් තීරණය නිවැරදි වුවද, දැනට සිටින යොවුන් ක්‍රීඩකයින්ගේ තාක්ෂණික කුසලතා (Skills) සහ ජාත්‍යන්තර තරඟ පළපුරුද්ද (Experience) තවමත් ප්‍රමාණවත් මට්ටමක නැත. ප්‍රේක්ෂක බලාපොරොත්තු: ශ්‍රී ලාංකේය ප්‍රේක්ෂකයින් වර්තමාන කණ්ඩායම කෙරෙහි අනවශ්‍ය හෝ අධික බලාපොරොත්තු තබා නොගත යුතුය. පාලනාධිකාරිය සහ දක්ෂතා: ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් ආයතනයේ සභාපති ශම්මි ද සිල්වා මහතා ඇතුළු පාලනාධිකාරියේ චෝදනා හෝ අක්‍රමිකතා කණ්ඩායමේ පිටිය ඇතුළත දක්ෂතාවලට (Performances) සෘජුව බලනොපායි. අප හමුවේ ඇති ගැඹුරු ප්‍රශ්නාර්ථය කණ්ඩායමේ උපායමාර්ගික උපදේශකත්වය (Strategic Decisions) වෙනුවෙන් මසකට ඩොලර් 10,000ක අධික පිරිවැයක් දරද්දීත්, යොවුන් ක්‍රීඩකයින්ගේ කුසලතා සහ පළපුරුද්ද තවමත් මදි නම් එම තනතුරෙන් සිදුවන කාර්යභාරය කුමක්ද? ඉදිරි ඕවර 50 ලෝක කුසලානයේ අවසන් පූර්ව වටය...

  ජාතික ආරක්ෂාවේ සැබෑ අර්ථය: හමුදා ශක්තියෙන් ඔබ්බට ගිය ජනජීවිතයේ සුරක්ෂිතභාවය වර්තමාන ශ්‍රී ලංකාවේ "ජාතික ආරක්ෂාව" යන්න බොහෝ විට සීමා වන්නේ අතීත සිවිල් යුද ජයග්‍රහණ සැමරීමට හෝ හමුදාමය පැවැත්ම ගැන කතා කිරීමට පමණි. නමුත්, සැබෑ ජාතික ආරක්ෂාව යනු හුදෙක් යුද්ධයක් ජයග්‍රහණය කිරීම හෝ මායිම් ආරක්ෂා කිරීම පමණක් නොවේ. සැබෑ ජාතික ආරක්ෂාව මැනිය යුත්තේ රටේ සාමාන්‍ය පුරවැසියාගේ දෛනික ජීවිතයේ සුරක්ෂිතභාවයෙනි: නීතිය සහ සාධාරණත්වය: තමන්ට සිදුවන අසාධාරණයකදී පොලිසියට යන සාමාන්‍ය පුරවැසියාට සාධාරණයක් ඉටු නොවන්නේ නම්, එතැන ජාතික ආරක්ෂාවක් පැවතිය නොහැක. පුරවැසි සුරක්ෂිතතාව: කාන්තාවකට හෝ කුඩා දරුවෙකුට බියෙන් සහ සැකයෙන් තොරව නිදහසේ මඟතොට බැස යාමට, ජීවත්වීමට වටපිටාවක් නැත්නම්, අප උදම් අනන ජාතික ආරක්ෂාවෙන් ඇති පලය කුමක්ද? එපමණක් නොව, ගෝලීය සහ කලාපීය තත්ත්වයන් දෙස බලන විට, සැබෑ මිලිටරි සූදානම පිළිබඳවද විශාල ප්‍රශ්නාර්ථයක් මතුවේ. අද වන විට නවීන ප්‍රහාරක ගුවන් යානා නොමැති ගුවන් හමුදාවක් සහ යාවත්කාලීන වූ යුධ නාවික නෞකා හෝ සබ්මැරීන නොමැති නාවික හමුදාවක් පවතින පසුබිමක, අප කතා කරන ආරක්ෂක සූදානම කොතෙක් දුරට...

  එංගලන්තය සමඟ T20 තරඟාවලිය 3-0ක් ලෙස පරාජයවීමෙන් පැය කිහිපයකට පසු රාත්‍රියේ හැසිරෙන ක්‍රීඩකයින්. ඔවුන්ට වැටුප් ලැබෙන්නේ ජනතා බදු මුදලින් නොවන බව සැබෑය.එහෙත් ඔවුන් ක්‍රිකට් ඉගෙන ගත්තේ ජනතා බදු මුදලිනි. බන්දුල වර්ණපුර,දුලිප් මෙන්ඩිස්,සිදත් වෙත්තමුණි,සනත් ජයසූරිය,අරවින්ද ද සිල්වා,මුත්තයියා මුරලිදරන්,චමින්ද වාස් වැනි ධෛර්යයවන්ත මිනිසුන් අමාරුවෙන් ඔසවා තැබූ ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් ප්‍රමිතිය වර්තමානයේ කෙළෙසමින් ඇත. තරඟ දිනන තත්වයකට නැවත කණ්ඩායම ගෙනෙන තුරු, කොන්ත්‍රාත්තු අවලංගු කර දක්ෂතා දක්වන මට්ටමකට ගෙවීමක්ද, එයින් ඉතුරුවන මුදල් පාසල් ක්‍රිකට් සංවර්ධනයට හෝ පළමු පෙළ තරඟ වල ක්‍රීඩකයින්ට ලබාදීම කල යුතුය.එයින් ක්‍රීඩාවට සහ රටට ආදරය කරන ක්‍රීඩකයින් ඉදිරියේදී හෝ බිහිවනු ඇත.

අප්‍රතිසංස්කරණය කළ ආර්ථිකයක තිත්ත යථාර්ථය: සහනාධාර අත්හැර නිෂ්පාදනයට යන මඟ ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදල (IMF) වැනි ආයතනයක් ණයගැති රටකට ලබාදෙන මූලිකම පණිවිඩය වන්නේ රාජ්‍ය සේවයේ ප්‍රමාණය හකුලුවාලීම, ඵලදායී නොවන සහනාධාර අවම කිරීම, ආදායම් උපයන ක්‍රමවේද නංවාලීම සහ ජාතික ඵලදායිතාව ඉහළ නැංවීමයි. කෙසේ වෙතත්, අතීතයේ සිටම අපේ පාලකයන් කළේ මෙම ව්‍යුහාත්මක ආර්ථික ප්‍රතිසංස්කරණ මඟහැර, චීනය වැනි තෙවන පාර්ශවයන්ගෙන් තව තවත් පහසු ණය ගනිමින් පවතින අර්බුදය තාවකාලිකව කල් දැමීමයි. මේ වැරදි ආර්ථික ප්‍රතිපත්ති නිසා අද අප පැමිණ සිටින අගාධයේ තරම රූපසටහනේ ඇති දත්ත මඟින් මැනවින් පැහැදිලි වේ : 1952 – 1977: ඒක පුද්ගල ණය බර රු. 131 සිට රු. 1,792 දක්වා ඉතා සෙමින් වර්ධනය විය . 1988 – 2004: ක්‍රමයෙන් ඉහළ ගිය ඒක පුද්ගල ණය බර 2004 වන විට රු. 113,357 දක්වා ළඟා විය . 2015 – 2020: 2015 දී රු. 360,326 ක් වූ ඒක පුද්ගල ණය බර , 2019 දී රු. 597,695 දක්වාත් , 2020 වන විට රු. 690,285 දක්වාත් අති විශාල ලෙස ඉහළ ගියේය . අද වන විට මෙරට උපදින අලුත උපන් දරුවෙකු පවා ලක්ෂ 9කට ආසන්න ණය බරක් කරපින්නාගෙන උපදින්නේ මෙකී වැරදි ආර්ථික...

  දේශපාලන වර්ණයට යටවූ වැක්සීනය සහ අහිමිවන අහිංසක ජීවිත එන්නත් මාත්‍රාව ලබා ගැනීමටත් දේශපාලනඥයාගේ ලිපියක් හෝ අනුමැතියක් අවශ්‍ය යුගයක් උදාවී තිබීම සැබවින්ම ඛේදනීයය. වසංගතයක් හමුවේ මානව ජීවිතයකට ඇති වටිනාකම මැනීමට දේශපාලන පක්ෂයක සාමාජිකත්වය නිර්ණායකයක් කරගන්නේ කෙසේද? රෝග බියට හෝ මරණයට දේශපාලන පක්ෂයක්, පැහැයක් හෝ භේදයක් නොමැත. මාරාන්තික වෛරසය කාටත් පොදු වන්නා සේම, ඊට එරෙහිව ඇති ජීවිතාරක්ෂක එන්නතද සියලු පුරවැසියන්ගේ මූලික අයිතිවාසිකමකි. එකම පක්ෂයක ගැත්තන්ට හෝ බලවතුන්ට පමණක් ජීවත්වීමේ අයිතිය සීමාකර, සෙසු ජනතාව මරණයට තල්ලු කර දැමීම නාගරික ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී සමාජයකට කිසිසේත්ම නොගැලපේ. බලධාරීන් වහා තේරුම් ගත යුත්තේ එන්නත යනු දේශපාලන ඡන්ද ගුණඩුවක් හෝ පාක්ෂිකයන්ට බෙදාදෙන තෑග්ගක් නොවන බවයි. එය සමස්ත ජාතියේම ජීවිතාරක්ෂක පවුරයි. වගකිවයුතු රාජ්‍යයක වගකීම විය යුත්තේ පක්ෂ පාට පසෙකලා, පෝලිම් සහ නිර්දේශ පත්‍රිකා නැතිව සෑම පුරවැසියෙකුටම සාධාරණව එන්නත ලබාදීමේ ක්‍රමවේදයක් සකස් කිරීමයි. අපට අවශ්‍ය කරන්නේ දේශපාලන හිතවත්කම් මත බෙදෙන එන්නත් මාත්‍රාවක් නොව, සියලු වැසියන්ගේ ජීවිත සුරකින සාධාරණ සෞඛ්‍ය පද්ධතියකි...